(Roadrunner Records) 2009

Οι Megadeth  είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες όλων των εποχών. Άλμπουμ όπως τα "Peace Sells.", "Rust In Peace", "Countdown To Extinction" και  "Youthanasia" αποτελούν κατά τη γνώμη διαμάντια του thrash-heavy metal. Από την άλλη μεριά τα τελευταία τους άλμπουμ ήταν καλά αλλά τίποτα περισσότερο. Οπότε ήμουν πολύ επιφυλακτικός πριν ακούσω το νέο τους άλμπουμ "Endgame". Αλλά, ω θεέ μου, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα thrash metal ολοκαύτωμα. Το "Endgame" είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει από το "Countdown To Extinction" και μετά και είναι σίγουρα το πιο heavy μετά το "Rust In Peace". Τραγούδια όπως τα "This Day We Fight" και  "1320" ακούγονται λες και προέρχονται κατευθείαν από τη "Rust In Peace" εποχή. Μουσικά η μπάντα δοκιμάζει σχεδόν τα πάντα, από thrash riffs μέχρι γρήγορα-τεχνικά σόλο, ακουστικά μέρη , ότι έχουν κάνει μέχρι τώρα. Εκείνο που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν η ποσότητα και η ποιότητα των solos. Είχα να ακούσω τόσα πολλά solos από την εποχή του "Rust In Peace" και εδώ πρέπει να αποδώσω τα εύσημα στον Chris Broderick, ένα σπουδαίο κιθαρίστα ο οποίος είναι γρήγορος και ταυτόχρονα τεχνικός και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να δεθεί με τον Mustaine,  θυμιζοντάς μου το δίδυμο Friedman-Mustaine. Οι στίχοι, σπουδαίοι όπως πάντα κινούνται γύρω από την πολιτική, τον πόλεμο και προσωπικά πράγματα και ο Mustaine παρουσιάζει σπουδαία φωνητικά μετά από πολύ καιρό. Κατά την γνώμη μου κανένα τραγούδι δεν υστερεί σε αυτό το άλμπουμ αλλά αυτά που ξεχωρίζουν περισσότερο είναι τα "This Day We Fight", "44 Minutes", "Endgame" και "The Right To Go Insane". Για να συνοψίσω οι Megadeth  δημιούργησαν ένα σπουδαίο άλμπουμ το οποίο τους έβαλε ξανά στην κορυφή του metal, ένα άλμπουμ εξαιρετικού thrash metal που πρόκειται να ευχαριστήσει όλους τους οπαδούς τους μετά από πολύ καιρό. Οπωσδήποτε ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του 2009.


Ulver81